شخصیتهای اصلی بازی Red Dead Redemption 2 از انواع هفتتیرها و تفنگها برای از بین بردن دشمنان خود استفاده میکنند. همه در این دنیای خشن خطرناک هستند، اما سوال این است که آیا این شخصیتها در نبود اسلحه نیز از قدرت بدنی کافی برای مقابله با تهدیدات برخوردارند؟ بله بیشتر آنها تا حدی به قدرت فیزیکی خود نیز متکی هستند.
در دنیایی که قانون با گلوله نوشته میشود، قدرت جسمانی همچنان نقشی کلیدی در زنده ماندن دارد. از مشتزنی در دعواهای میخانه گرفته تا نبرد تنبهتن در دل طبیعت وحشی، این قدرت فیزیکی است که گاه مرز میان بقا و مرگ را تعیین میکند. شخصیتهای RDR2 نهتنها مهارت بالایی در استفاده از سلاح دارند، بلکه بسیاری از آنها در درگیریهای بدون اسلحه نیز به راحتی میتوانند از پس رقیبان خود برآیند.
البته همه شخصیتهای Red Dead Redemption 2 از نظر قدرت بدنی در یک سطح قرار ندارند. تفاوت آنها را در این زمینه میتوان با دقت به جثه و صحنههایی که در آنها قدرت خام خود را به نمایش میگذارند، متوجه شد. برخی در درگیریهای فیزیکی عملکرد چشمگیری دارند، در حالی که برخی دیگر بیشتر به اسلحه و سرعت عمل تکیه میکنند.
در ادامه به رتبهبندی خطرناکترین شخصیتهای بازی بر اساس توان فیزیکی میپردازیم.
هشدار: این مقاله قسمتهای مختلف داستان Red Dead Redemption 2 را اسپویل میکند
از نظر تئوری، مایکا یکی از آن شخصیتهایی است که باید از نظر فیزیکی فردی قدرتمند به شمار برود. او جثه درشتی دارد و همیشه هم با لحنی خشن و پرخاشگر ظاهر میشود. اما وقتی پای عمل وسط میآید، ضعیف است. در جدال تنبهتن میان او و آرتور مورگان، مایکا به طرز غیرمنتظرهای ضعیف ظاهر میشود.
آرتور در آن لحظه به معنای واقعی کلمه در حال دستوپنجه نرم کردن با مرگ بود؛ بیمار، خسته و از لحاظ جسمی تحلیل رفته. با این حال، او همچنان میتواند ضربات مایکا را پاسخ دهد و حتی در برخی لحظات دست بالاتر را داشته باشد. این که یک آرتور نیمهجان همچنان میتواند با مایکا مقابله کند، بیشتر از آن که قدرت آرتور را نشان دهد، ضعف پنهان شده در ظاهر قلدرمآبانه مایکا را آشکار میکند.
از این منظر، عملکرد مایکا یکی از ضعیفترین نمایشهای قدرت بدنی در میان شخصیتهای بهظاهر سرسخت بازی است و این چیزی نیست که بتوان به راحتی نادیده گرفت.
اگر بخواهیم به ویژگیهای فیزیکی اعضای گروه داچ نگاه کنیم، سیدی ادلر بدون شک جزو تنومندترین شخصیتها به شمار نمیآید، به ویژه وقتی با مبارزان اصلی گروه مانند آرتور یا بیل مقایسه شود. او بدون شک شخصیتی جنگطلب، نترس و بسیار مرگبار است، اما جثه کوچکش باعث میشود در دستهبندی قدرت بدنی محض، چندان در رتبههای بالا قرار نگیرد.
اگر معیار را قدرت به نسبت وزن یا جثه قرار دهیم، عملکرد سیدی تحسینبرانگیز میشود. او به نسبت اندازه جثه خود بسیار قوی بوده و بارها در شرایط سخت، بدون کمک دیگران، از پس دشمنان برآمده است. با این حال، هنگامی که صرفاً قدرت فیزیکی خام و خالص معیار قرار میگیرد، یعنی چیزی که در نبردهای تنبهتن و بدون اسلحه معنا پیدا میکند، سیدی در برابر افراد عضلانی گروه، یک پله عقبتر میایستد.
خاویر بیشتر بهعنوان یک عاشق در گروه شناخته میشود تا یک مبارز تمامعیار. با این حال، او در یکی از صحنههای کمپ، مایکا را با یک ضربهی مشت نقش زمین میکند. این حرکت نشان میدهد از نظر قدرت فیزیکی کاملاً بیدفاع نیست. اما باید در نظر داشت که مایکا در بخش قدرت بدنی قوی ظاهر نمیشود، بنابراین این مشت چندان هم چشمگیر نیست.
از طرف دیگر، هنگامی که خاویر در دعوای معروف میخانه با تامی، یکی از عظیمالجثهترین افراد بازی مواجه میشود، بهوضوح کم میآورد. تماشای اینکه چطور خاویر مثل یک عروسک از اینطرف به آنطرف پرت میشود، تصویر خوبی از قدرت فیزیکی او به نمایش نمیگذارد. همچنین، اندام کشیده و نسبتاً لاغر او کمکی به این قضیه نمیکند. در مجموع، خاویر بیشتر یک هنرمند و همراه وفادار است تا مبارزی نیرومند در میدان نبردهای تنبهتن.
ارزیابی قدرت فیزیکی داچ ون در لیند کمی دشوار است، چرا که او به ندرت وارد درگیریهای فیزیکی مستقیم میشود. سبک او بیشتر بر اساس رهبری کاریزماتیک، استفاده از اسلحه و فرماندهی از راه دور است تا مشتزنی یا زورآزمایی رودررو. با این حال، نمیتوان از فیزیک بدن داچ چشمپوشی کرد . او مردی قدبلند با جثهای نسبتاً تنومند حضور فیزیکیاش قابل توجهای دارد، حتی بدون اسلحه!
عدهای ممکن است سن او را به عنوان یک نقطه ضعف مطرح کنند، اما نباید فراموش کرد که داچ هنوز در میانههای دههی ۴۰ زندگیاش قرار دارد و نه آنقدر پیر که قدرت بدنیاش تحلیل رفته باشد و نه آنقدر جوان که در اوج آمادگی جسمانی تلقی شود. سرعت واکنشهایش شاید مثل گذشته نباشد، اما احتمالاً هنوز هم توانایی جسمانی کافی برای مقابله با تهدیدات فیزیکی را دارد، هرچند خودش ترجیح میدهد به آن نقطه نرسد.
جان مارستون در Red Dead Redemption 2 شاید به اندازه نسخه اول تنومند به نظر نرسد، اما همچنان مردی قدرتمند با جثهای قابل توجه است. او بدون شک فرد ضعیفی نیست؛ بهخصوص زمانی که در بخش پایانی نسخه دوم، شخصاً خانهای را از پایه بنا میکند. درست است که چارلز به او کمک میرساند، اما بخش اعظم کارها را خودش با دستان خالی انجام داد، که این خود نشاندهنده استقامت و قدرت بدنی بالای اوست.
از آن جایی که جان در بخش پایانی به عنوان شخصیت قابل بازی کنترل میشود، بازیکن میتواند شاهد مهارت او در مبارزات تنبهتن باشد. درست است که این درگیریها به واسطه کنترل بازیکن رقم میخورند، اما نشان میدهند که جان در مبارزههای فیزیکی چیزی کم ندارد.
به طور کلی، جان مارستون ترکیبی از سختکوشی، استقامت و مهارت است که او را به یکی از سرسختترین اعضای باند در بازی از نظر قدرت فیزیکی تبدیل میکند.
از نظر جثه و قدرت بدنی خام، شکستن رکورد بیل ویلیامسون کار سادهای نیست. او یک غول واقعی است که به وضوح تجربه درگیریهای زیادی را در زندگیاش داشته است. یکی از بهترین نمونههای قدرت او، صحنهای در بازی است که با یک ضربه سر مبارزهای در بار را آغاز میکند؛ حرکتی که تنها از یک فرد کاملاً سرسخت و نترس برمیآید.
در همان دعوا، سه مرد برای مهار کردن بیل وارد عمل میشوند، اما حتی با حضور سه نفر هم کنترل او آسان نیست. بیل مدتی آنها را عقب نگه میدارد و پس از اینکه آرتور یکی از آنها را کنار میزند، به راحتی بر دو نفر باقیمانده غلبه میکند. این صحنه به تنهایی گویای سطح بالای قدرت فیزیکی بیل ویلیامسون است.
آرتور مورگان یکی از بهترین و بهیادماندنیترین شخصیتهای تاریخ بازیهای ویدیویی شناخته میشود و دلیل این جایگاه تنها شخصیتپردازی فوقالعادهاش نیست، بلکه توانایی او در مبارزه نیز نقش پررنگی دارد. یکی از شاخصترین نمایشهای قدرت بدنی او در جریان دعوای معروف در بار اتفاق میافتد؛ جایی که او غول بیشاخ و دُمی به نام تامی را شکست میدهد.
تامی به قدری بزرگ و نیرومند است که حتی مشت خشمگین خاویر هم تأثیر چندانی رویش نمیگذارد. اما وقتی نوبت به آرتور میرسد، او با ضربات پیدرپی و سرسختی تحسینبرانگیز، سرانجام تامی را از پا درمیآورد. این صحنه یکی از ماندگارترین لحظات بازی محسوب میشود.
آرتور در ادامه داستان به دلیل بیماری، بخشی از قدرت جسمانیاش را از دست میدهد. اما حتی در دوران بیماری هم، او به قدری قوی باقی میماند که بتواند با افراد معمولی، از جمله مایکا، درگیر شود و آنها را شکست دهد. ترکیب قدرت بدنی، مهارت رزمی و اراده قوی، آرتور را نه تنها به یکی از قویترین شخصیتها، بلکه به نمادی از قدرت و استقامت در دنیای Red Dead Redemption 2 تبدیل میکند.
چارلز اسمیت شاید در Red Dead Redemption 2 جزو آن دسته از شخصیتهایی نباشد که دیالوگهای ماندگار یا نقلقولهای معروف زیادی دارند، اما در عوض، نمونه کلاسیکی از یک فرد قوی اما کمحرف است. او یکی از قدرتمندترین اعضای گروه است و توانایی فیزیکیاش بارها در طول بازی به نمایش گذاشته میشود.
در یکی از صحنههای اختیاری، قدرت چارلز به وضوح دیده میشود؛ جایی که او برخلاف سایر شخصیتها که معمولاً با مشتزدن با مایکا برخورد میکنند، بهسادگی او را بلند کرده و مثل یک بچه به زمین میکوبد. این نمایش قدرت نشان میدهد که او حتی بدون نیاز به اسلحه، تهدیدی واقعی است.
در ادامه و در بخش Epilogue، چارلز در یک مبارزه خیابانی با حریفی تنومند روبهرو شده بار دیگر با مهارتی مثالزدنی و قدرتی بالا، برنده از میدان خارج میشود. او سپس در ساخت خانهای که جان مارستون بنا میکند نیز نقش مهمی ایفا میکند و نشان میدهد نه تنها در میدان نبرد، بلکه در کارهای طاقتفرسا هم بیرقیب است.
چارلز اسمیت یکی از کاملترین نمونهها از ترکیب قدرت، وقار و اعتماد به نفس در دنیای Red Dead Redemption 2 است. این شخصیت شاید کمحرف باشد، اما وقتی وارد عمل میشود، حرفهای زیادی برای گفتن دارد.
منبع: TheGamer
طراحی و اجرا :
وین تم
هر گونه کپی برداری از طرح قالب یا مطالب پیگرد قانونی خواهد داشت ، کلیه حقوق این وب سایت متعلق به وب سایت تک فان است
دیدگاهتان را بنویسید